Անտոնը ցանկացած հարցով օգնում էր իր հարևանուհուն, իսկ այն ինչ արեց նա զարմացրեց բոլորին

Արդեն երկուսուկես շաբաթ է, որ Անտոնը դուրս չի գալիս իր <<նոր>> բնակարանից, որը գտնվում է բազմաբնակարան շենքի ութերորդ հարկում: Այս ընթացքում նա ոչ մեկի հետ չի շփվել:

Միայն թե երբեմն իր միայնակ հարևանուհին, ով երկար ժամանակ է, ինչ աչք է դրել նրա վրա, մուտք էր գործում բանական տարբեր խնդրանքներով՝ դանակներ սրել, պարտքով աղ, հեռախոսի հետ կապված ինչ-որ խնդրիր և այլն:

Հարևանուհին գեղեցիկ կին էր և կարծես թե միակն է, ով այդ ժամանակահատվածում չէր զայրացնում Անտոնին: Անտնի մոտ դեպրեսիա էր ինքնամեկուսացման պատճառով, որի շնորհիվ նա մնացել է առանց աշխատանքի։

Անտոնի հարևանուհին ապրում էր յոթերորդ հարկի՝ երկու սենյականոց բնակարանում, ուներ երկու փոքր դուստրեր՝  երկվորյակներ 5 տարեկան: Իսկ մեր հերոսն արդեն մի քանի տարի է, ինչ ապրում է իր մեկ սենյականոց բնակարանում:

Մի անգամ հարևանուհին Անտոնին հրավիրեց իր տուն: Տղայի հաշվարկով դա նշան էր բարեկամության և երախտագիտություն՝ մանր օգնությունների համար։ Նա իհարկե  համաձայնվեց, քանի որ սովոր չէր մերժելու իր միայնակ հարևանուհուն:

Երբ Անտոնը հատեց բնակարանի շեմը, հարևանուհին ամուր բռնեց նրա ձեռքը և ականջին շշնջաց.

— Անտոն, իմ գործընկերւհիներն են եկել ինձ մոտ: Ես քեզ ուզում եմ դեմել մի փոքրիկ խնդրանքով: Նրանք բոլորն ինձ տանջում են այն հարցով, թե ինչու եմ ես միայնակ: Խնդրում եմ կարող ես ձևացնել իբր դու իմ ընկերրն ես: Միգուցե այդ ժամանակ նրանք ինձ հանգիստ թողնեն:

Անտոնը որոշեց օգնել նրան և այնպես մտավ դերի մեջ, որ մինչ այժմ ապրում են միասին աղջկա  բնակարանում, իսկ իր բնակարանը տվեցին վարձով, քանի որ նա ժամանակավորապես գործազուրկ է: Վերջին ժամանակներւմ նա բավականին երջանիկ է դարձել:

Նյութը հրապարակման պատրաստեց՝ ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: