Եռաբլուրում Մենուայի մոտ էի…զրուցում էինք.. Մի տղա մոտեցավ, նստեց մեր կողքին…

 

Արէ՛վ Պեպանէ՛անն իր էջում գրել է. Եռաբլուրում Մենուայի մոտ էի… զրուցում էինք… ես պատմում էի ներկա վիճակի մասին… այն մասին, թե ուր ենք մենք հասել… Մի տղա մոտեցավ, նստեց մեր կողքին, նրա վերնшշապիկին Նժդեհն էր

պատկերված։ Հարցրեց. ֊Իրեն ճանաչու՞մ էիք. ֊ահա, ո՞վ չի ճանաչում իրեն, իսկ դու՞ ֊հա՜…իմ ուսուցիչն է ֊ախ հա՜…զգացվեց հայացքիցդ, որ իր սանն ես… եղբորս տղшն էլ է Հայ ասպետ գնում,,,, Այդպես գիտեմ իրենց։ (Երկար զրուցեցինք) ֊դե լավ, ես պիտի գնամ,համ էլ քեզ իր հետ մենակ թողնեմ… լսիր . լավ իմացիր տղա՛, իր և իր նման տղաների վրե ժը քո ուսերին է,ու նաև հայրենիքը ոտքի կանգնեցնելու պшրտականությունը և

իրավունքը… ֊գիտե՛մ… Արդեն շրջվեցի ,որ գնամ ՝… ֊ի դեպ…Մենուա է անունս…. ֊հա՜՜՜՜՜՜հհ……….. Գնացի։ Տղայի աչքերը պիտի տեսնեիր Մե՜ն…թե ինչ վր եժ կար իր մեջ…ինչ ափսոսшնք… Շնորհավոր տոնդ ուսուցի՛չ… շնորհավոր տոնդ հերո՛ս… Շնորհավորում եմ Կարին Տոնոյան.

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: