Մի երիտասարդ տղա ամուսնացավ 70-ամյա արաբ այրու հետ՝ նրա հարստության համար։ Բայց առաջին գիշերը, երբ նա ձևացրեց, թե քնած է, ու մի պահ աչքերը բացեց, տեսավ մի բան, որից սարսափեց իսկական իմաստով։ 
Երիտասարդը ամուսնացել էր 70-ամյա արաբ այրու հետ ոչ թե սիրուց։ Նա հիանալի գիտեր՝ կնոջ մահից հետո ամբողջ ժառանգությունը, իսկ դա հսկայական գումար էր, իրեն է անցնելու։ Դրա համար նա պատրաստ էր մի քանի տարի դիմանալ։ Առավել ևս, որ կաթվածից հետո կինը գրեթե չէր քայլում ու թվում էր լիովին անօգնական։
Հարսանիքն անցավ լուռ, առանց ուրախության ու հյուրերի։ Նա առաջին անգամ հարսնացուին տեսավ փակ հագուստով և ծանր մետաքսե հիջաբով։ Դեմքը ծածկված էր, հայացքը՝ խոնարհ։ Այդ ամբողջ ընթացքում նա ոչ մի բառ չասաց․ այդպես էին ավանդույթները։
Հարսանեկան գիշերը նրանք երկուսով մնացին հսկայական ննջասենյակում։ Տղամարդը պառկեց բազմոցին, շրջվեց դեպի պատը ու ձևացրեց, թե քնած է։ Նա նույնիսկ չէր ուզում դիպչել ծեր կնոջը։
Պատուհանից երևում էին գիշերային քաղաքի լույսերը։ Սենյակում լռություն էր։ Նա զգում էր կնոջ ներկայությունը՝ շատ մոտ։
Քիչ անց կինը դանդաղ վեր կացավ։ Տղամարդը բացեց աչքերը՝ մտածելով, թե նա չի նկատի։
Կինը մոտեցավ հայելուն ու սկսեց հանել հիջաբը՝ վստահ լինելով, որ ամուսինը քնած է։
Եվ այդ պահին նա տեսավ մի բան, որից սարսափեց…
Հիջաբի տակ հայտնվեց երիտասարդ դեմք։ Հարթ մաշկ։ Սուր, հստակ գծեր։ Ոչ մի կնճիռ։ Ոչ մի հիվանդության հետք։ Հայելու առաջ կանգնած էր մի երիտասարդ աղջիկ։
Նրան պատեց իսկական սարսափ։ Սա նշանակում էր միայն մի բան՝ ժառանգություն չի լինելու։
Կինը երիտասարդ էր։ Այսինքն՝ ինքն է իրենից երկար ապրելու։ Իսկ բաժանվել նա չէր կարող՝ ավանդույթները դա թույլ չէին տալիս։ Նա ինքն իրեն էր գցել թակարդի մեջ։ Հիմա ստիպված էր ամբողջ կյանքը ապրել մի կնոջ հետ, որին չէր սիրում, հանուն փողերի, որոնք երբեք չէր ստանալու։
Նա նայում էր նրան՝ չկարողանալով հայացքը կտրել։
Եվ այդ պահին կինը դանդաղ շրջվեց։ Մոտեցավ բազմոցին։ Թեքվեց այնքան մոտ, որ նա զգաց նրա շունչը։
Լուռ, գրեթե շշուկով, կինը ասաց․
— Ես գիտեմ, թե ինչու ես ամուսնացել ինձ հետ։
Մի կարճ դադար։
— Բայց դու ոչինչ չես ստանա։
Կինը ուղղվեց ու հանգիստ հեռացավ՝ նրան թողնելով մթության մեջ՝ այդ մտքի հետ։
Այդ գիշեր նա այդպես էլ չքնել։ Եվ առաջին անգամ հասկացավ, որ այս պատմության ամենասարսափելին փողը չէր… այլ այն, որ ինքը դարձել էր սեփական ագահության զոհը։
