1987 թվականին Ջոն Ուայթ անունով կինը հիվանդանոց հասցրեց իր 3 շաբաթական դստերը. բարձրացել էր փոքրիկի ջերմությունը: Սակայն հետո սարսափելի մի բան եղավ:
Հատուկ պրոցեդուրաներ կատարելու պատրվակով՝ երեխային վերցրեցին մոր գրկից: Սակայն պարզվեց, որ դա ոչ թե բուժքույր է եղել, այլ հանցագործ կին: Նա գողացավ երեխային և տարավ ուրիշ քաղաք:
Կառլինայի ծնողներն անում էին ամեն ինչ՝ դստերը գտնելու համար: Սակայն ոչինչ չօգնեց: Նրանց մնում էր միայն հուսալ և աղոթել, որ երեխան գտնվի:
Եվ դա վերջապես եղավ, սակայն 23 տարի անց: Աղջիկն ինքը գտավ հարազատ ծնողներին:
Նեթթին, այդպես էր աղջկա նոր անունը, 16 տարեկանում սկսեց կասկածել, որ ինքը իր ծնողների հարազատ երեխան չէ, քանի որ բարեկամներից ոչ մեկին նման չէր:
Այդ ժամանակ էլ Նեթիին իմացավ, որ երեխայի է սպասում: Փաստաթղթերի ձևակերպման համար իրեն անհրաժեշտ էր ծննդյան վկայականը: Այդ դեպքի շնորհիվ աղջիկն իմացավ, որ վկայականը կեղծ է, իսկ ինքը՝ որդեգրված:
Մայրն ասաց Նեթթիին, որ նրան լքել են, և ինքը վերցրել է դստերը մանկատնից, քանի որ հարազատ մայրը հրաժարվել է նրանից՝ անմիջապես ծնվելուց հետո:
Սակայն միայն 7 տարի անց բացահայտվեց ճշմարտությունը. Նեթթին երեխաների որոնման կայքում տեսավ մի նկար, որը նմանեցրեց սեփական մանկական նկարներին:
Այդպես աղջիկը գտավ իր իսկական ծնողներին: 23 տարի անց կորած երեխան վերադարձավ հարազատ տուն: Վերջապես ծնողները պարգևատրվեցին՝ իրենց հավատարմության և հույսը չկորցնելու համար:
Լավ կլիներ, եթե նման երջանիկ ավարտներ ավելի շատ լինեին աշխարհում. իսկ ավելի ցանկալի է, որ ոչ մի պարագայում երեխաներն ու ծնողները չբաժանվեն և չկորցնեն միմյանց…
